Nyttår 2010

Det kjennes ikkje som ein dag for feiring for oss. I går mista me ein ung gut i familien.

Me tenner eit lys for han i kveld.

Vonar at 2010 vert eit godt år og at me som er att tek vare på kvarandre.

Konkurranse

I  desse gåvetider har eg bestemt meg for å ha ein konkurranse på bloggen min. Det må feirast at eg snart har 6000 besøkande, samt at me straks skal ta til på eit nytt år.

Eg oppfordrar mine gode lesarar til å leggje att ein kommentar på denne posten, det gjev eit lodd. Legg du deg til som følgjar i tillegg, får du to lodd. Sjølvaste nyttårsafta trekkjer eg ein vinnar, og den utvalde får ein spennande pakke i posten eit lite stykke ut i det nye året.


Utsetjer trekninga til over helga....

Hardangervidda

Vakkert ver då me køyrde heim i dag. Dette biletet vart tatt i bilen på veg over Hardangervidda, det var nydeleg ljos ute, men ein kunne ikkje stoppe då det var så ufyseleg kulde ute. Me er glade for at me avbraut planen om å reise i går, sjølv om Mr.Sambuar var noko raud i toppen etter å ha bore ned - og oppatt - all bagasjen i gårtidleg. Det kjennes som ein risiko å farte over fjellovergangar på denne tida av året, og forskjellen mellom i dag og i går var stor.

No er me altså framkomne, og nyt varmen frå peisen og kvar sitt glass med raudvin.

Jolefreden kan med andre ord senke seg.

Joleferie

Pakkane er klare for turen over fjellet

I fjor hadde me ei eiga lita jolefeiring i Oslo før me drog avgarde på ferie. Under fikentreet la me pakkane me ikkje hadde plass til å ta med oss til Sunnmøre. Medan Frank Sinatra song for oss, åt me jolehorn og drakk gløgg. Ein roleg og fin gåveseanse, det der. Ahh.. Det er nesten så ein får lyst å oppleva jol i eigen heim. Nesten.

I staden for å gjere som i fjor, spring me rundt oss sjølve i presangar, klesvask, husvask og ei lita jente. Me er på veg på joleferie, straks. Det kjennes nok betre i kveld når alt er i orden. Uansett veit eg at det kjem til å verte nokre riktig trivelege veker, og gler meg vilt til å kome heim til familien min. Mr. Sambuar har fått spesialtilpassa middagen på jolafta, så alt ligg til rette for glede og velstand.

Eg erklærer joleferien for opna, og gler meg over at me snart køyrer heim til jol.

Hurra!

Hurra, hurra!

Eg har fått meg vikariat fram til 29års dagen min.
Deilig å få forsetja på arbeidsplassen eg trives så godt på,
med fine kollegaer og spennande arbeidsoppgåver. 

I tillegg har eg meir rettigheiter når eg jobbar fullt,
og ein fin ting til, som eg plutseleg kom på;
Eg får full løn! Det kjem nok til å merkast hjå Familien Flint.

Potensielt jolekortmateriale

Tok bileter til jolekort i går. (Ja, me er alltid seint ute...)

Etter alt å døme kan det verte interessante kort i år.

Det var sjølvsagt ein stk hoppeball og ein sterk pappa involvert,

samt ei fortvila mamma som skulle fotografere nokre riktig gode blinkskot.

Vesle nissen ville ikkje vere med på opplegget, sånn eigentleg.

Balkongutsikt

Eg gjev dykk dagens balkongutsikt..

Noko av det eg likte best med husveret før me kjøpte det, var utsikta. Dei store vindauga i stova gjer at det kjennes som ein får heile himmelen inn, og det er slett ikkje verst når det er som i dag.
God helg, alle!

Welcome to Oslo, Mr.President

Bilete er laga av Shepard Fairey

I dag er dagen.

Her i hovudstaden høyrer me lyden av helikopter i lufta.

På jobb følgjer me NRK1, og følgjer med på heile oppstandelsen.

Obama er i byen.

Jolestemning

Trollhasselen er komen i jolestemning og pyntar seg med alskens nydeleg jolepynt.

Desse er frå 1950 og kjøpt brukt i København.

Pynten minnar meg om besteforeldra mine sitt joletre. Dersom eg kjem over meir gamalt i same sort,

så skal eg investere. Det er så fint å tenkje på at akkurat denne pynten har hengt på andre sitt

joletre, og eg plar fundere litt over korleis jola hjå dei menneska såg ut. Var det song, latter og barneglede?

Eg foreslår at de også funderer litt over det, det er ein fin pause i vår hektiske førjolskvardag.

Stas med mørke kveldar

Etter ein kveldstur i mørkret tindra augo...

I går kveld var me ein tur ute i mørkret. Vesle trulta måtte få kjenne litt på snø og oppleve kaldt og surt utever. Det var stasleg, meinte ho. Då me kom innatt i varmen tok eg nokre bilete, og var spesielt nøgd med dette. Det nye kameraet mitt har opna ei ny verd for meg, alle bilete vert litt betre, tykkjer eg.

Eg har landa..

Eg hadde tidenes beste ettermiddag i går. Frikveld.

3 timar med spabehandling ved det eldste badet i hovudstaden. Eg fekk peeling, massasje, innpakning, ansiktsbehandling og fotbehandling. Eg var nærmast ikkje nedpå jorda då eg gjekk ut der i frå. Fantastisk deilig å få litt tid for seg sjølv og få litt stell. Snille, snille sambuaren som ordna til meg.

Etterpå gjekk eg saman med ei venninne og spiste tapas, og sladra om gamle kjende. Det var ein riktig fin kveld! Fint å ha ei venninne heimefrå i byen, det er alltid litt ekstra stas med ho som eg har kjend sidan me var ørsmå.

No har eg landa. Eg fekk sove lenge i dag, og har såleis vore ekstra heldig. Helga går med til litt vask i hus og mykje kos med trultemor. Så får me sjå om me klara å dra i land nokre jolepakka etterkvart, det ser ikkje så veldig lyst ut enno.
Ynskje mine gode lesarar ei fin helg!

Velkommen til Nederland..

Jeg blir ofte spurt om å forklare

hvordan det er å ha et handikappet barn,

for å prøve å hjelpe de som ikke har delt denne unike opplevelsen

 til å forstå hvordan det er,

slik at de kan forestille seg hvordan det føles.

Når du venter et barn,

er det som å planlegge en fantastisk ferietur til Italia.

Du kjøper en stabel med guidebøker og legger store planer.

Colloseum, Michelangelos David. Gondolene i Venezia.

Kanskje lærer du noen nyttige fraser på italiensk.

Alt er veldig spennende!

Etter måneder med ivrig forventning

kommer endelig dagen.

Du pakker kofferten og drar avsted.

Flere timer senere lander flyet.

Flyvertinnen tar mikrofonen og sier,

“Velkommen til Nederland”

“Nederland?!” sier du.”Hva er det du sier, Nederland?

Jeg hadde bestilt tur til Italia!

Jeg skulle vært i Italia nå.

Hele livet mitt har jeg drømt om å få reise til Italia.”

Men det er en endring i flyets rute.

Du har landet i Nederland og der er du nødt til å bli.

Det viktigste er

at de ikke har tatt deg med til et forferdelig sted

fyllt med nød og sykdom.

Det er bare et annet sted.

Så du må gå å kjøpe nye guidebøker.

Og du må lære et helt nytt språk.

Og du vil bli nødt til å møte en hel del mennesker

som du ellers aldri ville ha møtt.

Det er et annerledes sted.

Det er roligere enn Italia,

ikke så flott som Italia,

men når du har vært der en stund

og du har fått pusten igjen,

ser du deg rundt…og du begynner å legge merke til

at Nederland har vindmøller.

Og Nederland har tulipaner.

Nederland har til og med Rembrandt.

Men alle du kjenner er travelt opptatt

med å reise frem og tilbake til Italia,

og alle skryter av hvor fabelaktig flott de har hatt det.

Og for resten av ditt liv kommer du til å si:

“Ja, det var dit jeg hadde tenkt meg også.

Det var det jeg hadde planlagt.”

Og smerten ved det vil aldri, aldri bli borte,

fordi tapet av en drøm er et veldig, veldig tap.

Men hvis du tilbringer livet med å sørge over

at du ikke kom til Italia,

vil du aldri føle deg fri til å nyte de helt spesielle og skjønne sidene ved Nederland.

Emily Pearl Kingsley

Takk til Linda som gav meg dette diktet.

Me nikka gjenkjennande.