Hjelpemiddel overkill

I Oslo budde me i ein treroms på 72 kvaderat. På slutten holdt eg på å bli gal av den vesle plassen. Uansett kvar og kva tid eg snudde meg rundt var det eitt eller anna å kome borti. Det var ein del hjelpemiddel og ein del utstyr til trening, i tillegg til alt anna ein treng i eit husvære.

No har me kome i same situasjon igjen. For nokre veker sidan kom det fire (!) - 4- stykker for å ordne med nye og gamle hjelpemiddel heime hjå oss. Dei var der i tre timar. Eg set pris på hjelpa, men eg byrjar å kjenne meg som eg snart bur i ein hjelpemiddelsentral. Denne gongen kom dei med nytt ståstativ, dostol, posisjoneringsutstyr til seng. Dei gjorde endringar på stolen og skulle gjerne gjort noko med vogna også, men det blei ikkje. 

Hallo! Frå før har me benk, ståskall, innowalk, vogn, stol, rullestol, akebrett, sykkelvogn og maaaaaange posisjoneringsputer. Og no har eg sikkert gløymt noko.

Også er det utstyret i forbindelse med FHC. Basseng, trykktank, matter, ei tre meter lang sklie som står midt i stova. Og no har eg sikkert gløymt noko. 

Eg har byrja samle ein del utstyr på eit rom i første etasje, men no kan ein knapt gå inn der og gjennom til badet utan at ein går i noko. Ja, me treng større hus og det er eit presserande problem.