Siste dag i permisjon

I dag sluttar permisjonstida mi, og i morgon startar eg på jobb igjen. Håpa dere der ute sender gode tankar når eg sitt på banen i morgontidleg, det kan eg nemleg trenge. Vesla er sjuk og har vore heime frå barnehagen i dag. Satsar på at det går fort over!

Sundagskos

Te og bok ein sundag føremiddag, mens lita frøken sov godt i vogna si.

Premiar for god oppdragelse

I går var vesletrulta aleine i barnehagen i 4 timar. Etter omlag 4 nussar og klemmar, var det med tårer i augo og hjartet i halsen at eg gjekk stille og rolig ut porten. Det kjendes rart å ikkje ha med seg ei lita urokråke på tbanen, i staden for å svett skifte stillingar, riste, gynge og synge las eg faktisk i boka mi. For å vere heilt ærleg, så var det litt deilig å kunne slappe av i den situasjonen. Eg fekk premiert meg sjølv med vellukka oppdragelse av veslejenta også, eg fortente visst to nye teikneseriar. Kanon 2 (Fiske og Kverneland) og Fun Home (Alison Bechdel). Skal leggje ut meir om sistnemnte seinare.

I forbindelse med lausrivingsprosjekt barnehage, hadde eg og Mr.Sambuar telefonkontakt opp til fleire gongar, i tillegg til at barnehagen ringte oss for å fortelje at alt stod bra til. Ho kikka på dei andre ungane, sov og spiste i laupet av dagen, så det må ein seie seg nøgd med. Likevel er det tydleg at ho ikkje er vand med å vere skild så lenge frå mamma, då eg kom inn døra satte ho i eit kjempehyl for å vise kor synd det var i ho. Ho var kosesjuk og skulle ammast, ingen tvil om det. Summa summarum har det gått kjempe bra fyrste barnehageveka, det viser seg at ein ikkje skal undervudere den vesle jenta vår. Me håpa ho kjem til å forsetje å vise slike gode taktar dei komande vekene. Må forresten fortelje at oppdragelsen er ekstra god, eg fekk nemleg premie av trulta når eg kom heim, ho hadde kjøpt nellikar til meg. Heilt utan at faren var klar over det ;0) Søtingane!

I dag har me hatt besøk av oldemor, ekstra kjekt at ho kom mens me har ein god periode. Ho såg nok stor forskjell, matsituasjonen har endra seg ein heil del. I staden for å gynge frenetisk på vippestolen, synge og riste på leiker, som i sommar, kunne me konsentrere oss om maten og prate litt.

Hoa hottentott og ny lukt

Det var en liten negergutt som hette vesle Hoa
han hadde fjær på hodet sitt og ring på tommel toa
han hadde bare bukse på, og buksa den var gjort av strå
men Hoa likte buksa godt, for han var en ekte hottentott.

Ny favorittsong i heimen, Thorbjørn Egner har ei vise om ein hottentott som heiter Hoa. Den er så fin i følgje Trultemora vår, masse trommer og fløyter i songen, så då speler det ikkje noko rolle om teksten er noko politisk ukorrekt. Berre ho ikkje syng den ute blant folk så skal dette gå kjempefint :0)

No har me hatt nesten ei veke med tilvenning i barnehagen. Dag for dag utvida me med ein time, forsiktig overgang, med andre ord. Det har gått over all forventning, i dag var ho i fleire timar med dei ansatte utan at me var tilstades. Godt å sjå at ho klarer seg fint, samstundes så er det jo nesten litt trist. Også kjennes det litt rart at babyen min plutseleg lukta heilt annleis, vesletrulta lukta barnehageansatt, ikkje mamma eller pappa. Me har forresten inngått ein avtale om at ho er mest glad i foreldra sine likevel, og alltid skal verte kjempe glad for å sjå dei. Den avtalen har ho haldt til no, me får smil og koselydar når ho ser oss.

Fiske og Kverneland: Kanon

Som bibliotekarspire kjenner eg meg programforplikta til å spreie det glade bodskap om bøker, eller i dette tilfellet, teikneseriar. Kanskje ikkje fullt så intellektuelt, men det er minst like skøy. Eg kom over denne morsomme teikneserien i studietida, har lenge tenkt eg skulle lese den og no er det gjort. Det er nesten ironisk at serien dukka opp i Aftenposten sundagsutgåva, veka etter eg hadde kjøpt den. Eg har leita etter den i 2 år, og no er den altså komen i nytt opplag.

I Kanon får ein historia om Edvard Munch, August Strindberg og Kurt Schwitters sine liv i Tyskland på slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900. Steffen Kverneland har flotte teikningar, i tillegg liker eg spesielt godt måten det er framstilt korleis Munch fekk idèar til bileta sine.

Viktige detaljar

Eit lite gull med krøllar små,

ingenting lukta

deiligare

enn

nyvaska babyhår.

Scenerom

Biletet er henta frå Morguefile.com

Dette programmet har eg høyrt mykje på, og eg vil anbefale det sterkt. Her får ein anmeldingar av ulike typar scenekunst, alt i frå revyar, teater og dans i tillegg til spennande intervju.

Høyr på Scenerom med Shaun Henrik Matheson: NRK P2, tysdag 25.8 kl1503

Barnehagestart

Barnehagestart er ikkje så skummelt som venta, det gjekk over all forventning, faktisk. Det var godt å sjå at Trultemor låg på golvet og kikka med store augo på dei andre borna og ho smilte då ho høyrte alle dei nye lydane. Spesielt var det ei anna jente som vart veldig oppteken av ho, drog fram leiker og la seg over Trultis, ho fekk litt hard medfart og skreik frykteleg når det landa ei leike i hovudet på ho. Sjølv om ho var kjempetrøytt og sliten allereie før me gjekk i barnehagen (ho tøyser forsatt med nattesøvnen), så haldt ho det gåande ein times tid. Då var grensa nådd, og ho sovna med ein gong me putta ho i vogna og gjekk heim.

Alle hjarter gruar seg

Barnehagestart i morgon. Den kom brått på, så no sit det to skuldtynga foreldre i sofaen og prøver å forstå korleis dette skal gå bra. Det er trist og litt urettferdig å tenkje på at nokon andre menneske skal få lov å vere så viktige i livet hennar, at dei skal følgje med på korleis ho har det heile dagen. Ingen av oss kjem til å vite kva ho gjer på kvart minutt, det er rart og litt vanskeleg å venne seg til den tanken...

Ser de likskapen mellom mor og dotter? Brillemessig..

Vesletrulta har hatt ein veldig bra dag i dag. Ho er som kjend i varierande form, men i dag har ho faktisk lege lenge på golvet og kosa seg. Moldvarpen og Manhattan Toy har helde ho med selskap og gjort sitt til at eg har fått lese store delar av Aftenposten :0)

I dag har familien Flint vore ute på tur i skogen, det er ei lukke å ha marka så nært. Før sjølve skogsturen var me innom feiringa av Trolltun, nokre kunstnarbustadar som har 50 års jubileum på Bøler. Anne- Cath. Vestly budde i eit av desse husa, og fotografen Morten Krogvold har også base der. Eg har gått forbi desse husa utallige gongar og har lenge vore nysgerrig på dei. Då var det ekstra artig å sjå seg i kring i borettslaget, med afrikansk band i bakgrunnen, lukt av mat og salg av kunst kunne ikkje det ha vore ein betre føremiddag. Skulle berre ynskje eg kunne tatt med meg vesletrollet inn i dei opne ateliera, det kunne vore spennande å få sett desse husa inni. Beklaglegvis var eg ikkje rutinert nok til å hugse å ta bilete.

Ynskjer god helg til dykk som følgjer bloggen min!

Våkenetter med blåbæryoghurt

Å vere vaken frå klokka 3 på natta, til avisbodet står utanfor døra med avisa, er på ingen måte det beste eg veit. Eit lite troll som jamra seg er nok til å halde både mor og far vaken i timesvis, om det var mi feil er eg framleis ikkje sikker på. Likevel har eg ein mistanke om at det ikkje hjalp at eg skrudde på lyset og gav ein halv pakke blåbæryoghurt midt på natta ;0) Det er jo slik det er, kanskje ho er svolten? Eller tyrst? Eller skal bleia bytast? Det gjekk opp for meg i dagtidleg at det heile sikkert skuldast lengsel etter besteforeldra som reiste i går. Same kor mykje ho remja, så var det ingen farfar og farmor med sterke armar og godt tolmod i sikte.

Same kor nydeleg det bustete vesle trollet er, så tærer det på tolmodet når ein ikkje får sove om natta. I natt har me veksla på å trille vogna over dørstokken i gangen. Kvar gong ho vart parkert og eg trudde det var søvn i sikte, rakk eg akkurat å liste meg inn i senga og leggje meg under den varme dyna, før det klynka igjen. "Opp og stå, mamsen, eg treng at nokon gynge meg!" Vesletrollet var ikkje spesielt populær i dagtidleg, altså.

Sleeping beauty

Gjekk gjennom nokre gamle bilete i dag, og følte for å leggje ut eit. Her er den vesle engelen min litt over 1 månad gamal, og søv søtt i vogna si. Tenk at ho har vore så lita ein gong, det er nesten ikkje til å tru.

Drømmehagen

Hinkelpinkel (ein blå sak som spring rundt med pleddet sitt) og Hopsi Deisi (som av alle ting kan blåse opp skjørtet sitt for å glede andre...) har byrja å besøke oss i stova kvar kveld. Dei har med seg konglar, tomlingar og eit ukjend antall andre skapningar. Vesle tyttebæret vårt er ikkje spesielt interessert, men me tenkjer at ho kanskje kjenner att songane og stemmene etterkvart. Dei to eldste familiemedlemmane har fått litt for god kjennskap til serien, det har vore mykje motvillig nynning i det siste. Litt skjemd må eg fortelje at eg stod midt i ein leikebutikk i dag, og braut begeistra ut : "sjå, trultis, Hinkelpiiiiiinkel". Sjølvsagt gjorde eg mitt beste for å synge songen også, til stor glede for dei tilsette i butikken. Reaksjonen var overveldande, den førde med seg lukt og guida meg rett inn på næraste stellerom.

Hoppe sa gåsa..

..danse sa Ida. Så hopper vi, så danser vi. Så setter vi oss på huk. En, to, tre...

Hoppe på gymball er stas, og ein ny aktivitet me har starta med. Det er veslegull sin treningsball, men eg vert minst like trent som ho av å hoppe på ballen. Herjing er artig, så det er store protestar kvar gong me stoppar opp for å ta ein pust i bakken. Puhh..

Frognerparken og ballegåve

Me var ikkje dei einaste som hadde tenkt seg på sundagstur i Frognerparken i dag, me hadde følgje av fleire hundre andre menneske. For ikkje å snakke om cafèbesøket me hadde planar om, det var ikkje ein einaste ledig plass å oppdrive etter dei fysiske anstrengelsane. Eg er tydlegvis ikkje god nok på Majorstuen, eg har like store problemar med å finne ein bra cafè kvar einaste gong eg prøver. Tips anyone?

I kveld hadde me ballegåve, flott sunnmørsk uttrykk som eg har adoptert. Herr sambuar hadde laga komler, så no er eg omlag like bevegeleg som om eg hadde ete nokre kilo med gråstein. Det var eit supert måltid, men det var ein stor nedtur at eg hadde gløymt å kjøpe Kefir. Ingen komle, utan Kefir!!

Veslemor har sove godt i vogna si, og hadde i grunn si beste tid i bilstolen på veg ned til byen. Tunnelar er fantastisk spennande og heilt klart verd å ofre merksemd på.